Najniższy szczebel w drabinie rozwojowej pasożytów zajmują grzyby, które normalnie prowadzą życie saprofityczne na ustrojach martwych; w celu pasorzytowania na ustrojach żywych muszą dostosować się do nowych warunków.
Grzyby pasożytują albo na powierzchni skóry w jej naskórku (epidermomycetes), albo też w skórze właściwej, w tkance podskórnej i — w głębiej leżących (dermatomyoetes).
Grzyby naskórka (epidermomycetes) należą do grupy pleśni. Jedne z nich pasożytują tylko na naskórku: łupież pstry, rumieniowy, grzybica pachwin, łupież zwyczajny i łupieże krajów tropikalnych; inne zajmują nie tylko warstwę naskórka zrogowaciałą, ale i jego przydatki — włosy i paznokcie: grzybica woszczynowa, strzygąca, drobnozarod-nikowa i guzkowa włosów.