Łupież zwyczajny spotykamy znacznie rzadziej w okolicach mostka d między łopatkami. W tych razach tarczki mogą mieć powierzchnię zaczerwienioną a postać — rozsypanych kół lub ognisk dużych, zlewających się ze sobą, o brzegach nierównych, falistych. Niekiedy w tyeh ogniskach ujścia torebek włosowych są silniej zaczerwienione, to znÓjw brzegi — bardziej wyniosłe, silniej zaczerwienione i łuszczące się, podczas gdy środek nieco zapada się, blednie, a nawet miejscami żółknie.
W wieku pokwitania do łupieżu zwyczajnego może dołączyć się łojotok. Skutkiem tego łuski stają się grubsze, miększe i tłuściejsze, a skóra pod niemi — .różowsza. Łojotok może zupełnie zamaskować łupież zwyczajny i spowodować silniejsze wypadanie włosów (alopecia pityrodes.). Odróżniać należy od łupieżu zwyczajnego tarczki drobno łuszczące się,. umiejscowione na policzkach i naokoło warg i nozdrzy, które powsta-ją skutkiem zakażenia paciorkowcami.